Απογευματινή βόλτα στο χειμωνιάτικο Βαλτεσινίκο

Παραμονές Χριστουγέννων όταν ανηφορίσαμε από τα Λαγκάδια με προορισμό το όμορφο Βαλτεσινίκο. Από την Αγία Παρασκευή αριστερά, περάσαμε απ’ την «Κρυάβρυση», αφήσαμε δεξιά μας τα ορεινά Αρκαδικά μαντριά, και ανηφορίζοντας μέσα από το ελατόδασος φτάσαμε στα πρώτα σπίτια του χωριού. Ήταν περασμένες τέσσερις και χωρίς να χάνουμε χρόνο ανηφορίσαμε στον «Κρόνιο» λόφο για να προλάβουμε να απολαύσουμε, πριν να πέσει το σούρουπο, την όμορφη θέα της λεκάνης του Λάδωνα μακριά, και να κατηφορίσουμε στην επιστροφή με τα πόδια μέσα από τα πλακόστρωτα δρομάκια του χωριού μέχρι την κεντρική πλατεία που μας περίμενε στρωμένο τραπέζι δίπλα στο αναμμένο τζάκι.  

Παραμονές Χριστουγέννων όταν ανηφορίσαμε από τα Λαγκάδια με προορισμό το όμορφο Βαλτεσινίκο. Από την Αγία Παρασκευή αριστερά, περάσαμε απ’ την «Κρυάβρυση», αφήσαμε δεξιά μας τα ορεινά Αρκαδικά μαντριά, και ανηφορίζοντας μέσα από το ελατόδασος φτάσαμε στα πρώτα σπίτια του χωριού. Ήταν περασμένες τέσσερις και χωρίς να χάνουμε χρόνο ανηφορίσαμε στον «Κρόνιο» λόφο για να προλάβουμε να απολαύσουμε, πριν να πέσει το σούρουπο, την όμορφη θέα της λεκάνης του Λάδωνα μακριά, και να κατηφορίσουμε στην επιστροφή με τα πόδια μέσα από τα πλακόστρωτα δρομάκια του χωριού μέχρι την κεντρική πλατεία που μας περίμενε στρωμένο τραπέζι δίπλα στο αναμμένο τζάκι. Αλλά ας αφήσουμε το μάτι του φωτογράφου να μιλήσει ………

Κάτι μου θυμίζει το τοπίο, κάτι σαν την «ορεινή Αρκαδία».

…ελείψει καμπαναριού …

Η ταβέρνα του Βασιλικού.

Αναπαλαιωμένο …. με σεβασμό στην παράδοση.

Ο Άι Γιώργης, με τον θαυμάσιο 8γωνο τρούλο.

Το τζάκι σβυστό, τυλίχτηκε με τον κισσό να ζεσταθεί.

….. και η μυρωδιά του καμένου ξύλου παντού.

… οι τελευταίες ακτίνες λούζουν το καμπαναριό του ναού των Αγίων Θεοδώρων.

Η κορύτα στο πάνω μέρος του χωριού.

Πυργόσπιτο … τώρα ξενώνας.