Με την πέτρα πλάστηκαν εικαστικές μορφές πολύ πριν χτιστούν σπίτια. Mόλις απέκτησε τη φυσική ικανότητα να σκέφτεται πέρα από το «εδώ» και το «τώρα» των αισθήσεών του, ο παλαιολιθικός άνθρωπος έδωσε στα πλάσματα του νου του τρισδιάστατη παρουσία στον χώρο και ακατάλυτη αντοχή στον χρόνο σκαλίζοντάς τα στην πέτρα. Η ισχυρή υλική υπόσταση των λίθινων μορφών μετέθεσε στη σφαίρα της ακλόνητης φυσικής τάξης την εικαστική έκφραση, και επομένως τη συνοχή, των πρώτων ιεραρχημένων κοινωνιών.
