Blog

Στο πλαίσιο της κοινής θεματικής της σημερινής συζήτησης μεταξύ του 2ου Εργαστήριου Πέτρας και Παραδοσιακής Αρχιτεκτονικής, που έγινε στα Λαγκάδια, και του 1ου Θερινού Σχολείου Αυλής Κληρονομιάς με θέμα ‘Ο Αγροτικός Χώρος ως Πολιτιστική Κληρονομιά’, που έγινε στη Δημητσάνα, για την αναζήτηση του κοινού τόπου της υλικής και Αυλής πολιτισμικής κληρονομιάς, θεώρησα σκόπιμο να σας μιλήσω ακριβώς γι αυτόν τον κοινό τόπο, δηλαδή τον τόπο συνάντησης, σύγκλισης, σύμπτωσης και συνέργειας των δύο αυτών μορφών κληρονομιάς και άρα τον τόπο συνάντησης των δύο εργαστηρίων. Αυτός ο κοινός τόπος θα θεωρηθεί στη συνέχεια τόσο κυριολεκτικά, ως ο κοινός γεωγραφικός χώρος, όσο και μεταφορικά ως η κοινή πολιτισμική θεματική και το κοινό πολιτισμικό απόθεμα.

ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΙ ΧΤΙΣΤΑΔΕΣ

Σας βλέπω, είναι Μάρτης, όλοι τώρα ξεκινάτε
κι’ απ’ τα βουνά στα πεδινά αρχίζετε πορεία
γυναίκες μάνες και παιδιά αφήνετε κατόπι...

Σεπτέμβρης μήνας  ήταν που περπάταγα,   άλλες ημέρες προς το Σίμπαινο, την Παναγιά, της Κυράς το Γεφύρι και  άλλες στον Αγιάννη, το Στρογγυλό την Βιολέτα μέχρι την Τάρνοβα το ψηλό τσιούμπι. 
Ήθελα να δω κατάφατσα ανεβαίνοντας τις πλαγιές ,  πεζούλες, μάντρες, ξερολιθιές ...

Ο μάστορας-Νικήτας» είναι απόσπασμα από το βιβλίο της Άννας Στάικου, με τον τίτλο: «προς τον ιατρόν Δημοσθένη ΕΝΤΑΥΘΑ».

Το διήγημα αποτελείται από 10 επιστολές αυτοτελείς μεταξύ τους οι οποίες στο σύνολό τους, περιγράφουν και συνθέτουν τον χαρακτήρα του κεντρικού ήρωα που είναι ο ιατρός. Ο ήρωας είναι πραγματικός ο ιατρός Δημοσθένης Στάικος, από την Αρκαδία, νομίατρος Αργολίδας για πολλά χρόνια, με έργο σημαντικό και ήταν πατέρας της Αννας.

Το αυτοτελές απόσπασμα αναφέρεται σε νεανική περίοδο του ιατρού.

Στηρίχτηκε σε μια φράση του, σε μεταγενέστερα χρόνια, που ήταν

«Οι γιατροί οφείλουμε να είμαστε ταπεινοί θεραπευτές,όπως ταπεινοί θεραπευτές του όλου είναι όλοι οι άνθρωποι.Ενθυμούμε πάντα τους Λαγκαδινούς Μαστόρους με σέβας. Εκεί να δείτε θεραπευτές . Μαζεμένοι σε ουράνια κώχη»